Heerlijk was het: 1 juli, lekker heet, de ladingen toeristen nog druk in de weer met "uitpakken" en de zussen en ik voor dag en dauw, gepakt en gezakt op het bijna lege strand! Er werden zandkastelen gebouwd, schelpen gezocht, over golven gesprongen door twee zussen en er heel hard van weggelopen door de andere zus. Er werd zelfs "echt" gezwommen in de zee door zus Juliette die helemaal verbaasd was over het feit dat als je kan zwemmen in een zwembad je dat ook echt wel kan in de zee en er dan maar geen genoeg van kreeg.
De perfecte start van de zomervakantie en die ene dag leek oneindig lang te duren: een mini-vakantie op één vrije dag. Soms is het cliché gewoon heel erg waar: geluk zit in de kleine dingen.
Maar eerlijk is eerlijk een hittegolf zoals vorige week heeft ook wel zijn kleine kantjes. Voeten die plots lijken op pootjes van bepaalde geslurfde dieren, ijsjes die sneller smelten dan de zussen kunnen likken, autostoeltjes waar je je billen aan verbrand en wenende zussen in bed die door de hitte de slaap maar niet kunnen vatten of doodsangsten uitstaan...
Eén van die oververhitte avonden hoorde ik plots luid gesnik van boven dus na even afwachten - drie verdiepingen trappen in 35°, een mens moet daar zijn moed voor bijeenrapen- pufte ik naar boven om daar een zus in tranen aan te treffen: geen gewone-ik-kan-niet-slapen-want-het-is-te-warm-tranen maar echte angst-tranen. Een zus die niet durfde te slapen uit angst: angst om te smelten! Waar -een glimlach onderdrukkend- op werd geantwoord dat ze daar niet bang voor hoefde te zijn, dat enkel ijsjes smelten, mensen niet. Snikkend kreeg mama antwoord: "niet waar, niet alleen ijsjes smelten, sneeuwmannen zijn net als mensen en die smelten ook." Tja, dan sta je daar wel even en ik geef toe dat bij tropische temperaturen mijn hersencellen ook niet meer helemaal naar behoren functioneren...
Ondertussen is de hittegolf het land weer uit en krijgen we al weer enkele dagen Belgisch zomerweer: beetje zon, beetje regen, beetje wind, voor smelt-nachtmerries hoeven we dus voorlopig even niet te vrezen. Positief aan de Belgischere zomertemperaturen is ook dat mijn verwaarloosde naaimachine weer aan het werk mocht na een weekje of twee rust.
Bij haar zag ik een geweldig tropisch jurkje passeren voor haar heel erg schattige babydochter. Het zag er niet alleen heel erg leuk uit maar ook -of misschien wel vooral- heel erg makkelijk en snel te maken. Het patroontje mag dan wel bedoeld zijn voor schattige baby's, mij leek het ook ideaal als camping-kleedje voor iets oudere dametjes. Dus met een heerlijk licht zomerstofje (twee jaar geleden gekocht op het stoffenspektakel, geen idee meer bij wie...) en een licht gewijzigde versie van het patroon ging ik aan de slag.
Ik paste het patroon in die zin een beetje aan dat ik het wat smaller maakte. Zo'n heerlijk luchtig ballonkleedje staat geweldig bij schattige baby's maar voor de twee oudste zussen leek me een wat smallere versie meer gepast. Ik nam de borstomtrek en in plaats van die te verdubbelen, deed ik er gewoon een paar centimeters bij.
Het leuke aan dit kleedje is dat het echt zo snel en makkelijk is als het lijkt in de werkbeschrijving en ik vind het resultaat ook echt wel geweldig leuk en de zussen ook -al is het ene model misschien wel iets te enthousiast en het andere zich net iets te bewust van het foto-moment- maar bon de zussen zoals ze zijn de ene heel erg plichtbewust, de andere net een tikkeltje onbezonnener. Maar in elk geval: dank u wel, Mme Zsazsa voor het delen van dit geweldig hitte-bestendig patroontje!
De hittegolf is hier dan wel voorbij, maar wie weet komt hij wel weer terug en hoe dan ook ligt er nog een reisje naar warmere oorden in het verschiet voor dus deze jurkjes zullen nog wel van pas komen!
Liefs,
mama van de zussen en O.
